Een vroeg achttiende-eeuws verloren gewaand portret voorstellende de schilder en schrijver Samuel van Hoogstraten (1627-1678) is terecht (de naam van de voorgestelde is op de achterkant nog nèt te lezen)! Het betreft een portret uit de bekende reeks van het ‘Panpoeticon Batavum’. Dit is een verzameling van zo’n 350 portretten van Nederlandse dichters. Een groot deel is bij elkaar gebleven en wordt in het Rijksmuseum bewaard. Van enkele andere portretten is de verblijfplaats bekend. De resterende portretten zijn zoek. Zie hierover Alle schilderijen van het Rijksmuseum te Amsterdam  (1976), blz. 723-736.

Het door Arnoud van Halen geschilderde ovale portret meet 11 bij 9,5 cm. Het kabinet van Van Halen werd in 1720 door Bidloo bezongen: “(…) en Samuel, hoe lang van ons verscheyen, Om Penne en Schilder-Konst ‘t Onsterffelyk in te wyen (…)”. Maar sindsdien ontbrak elk spoor.

Het portretje dat onlangs opdook op een Haarlemse veiling en nu in particuliere handen is, lijkt te zijn vervaardigd naar Samuels zelfportret-gravure uit 1678. Maar in plaats van een ganzeveer heeft de voorgestelde een tekenstift in zijn hand en de gouden medaille om de nek ontbreekt. Bovendien lijkt de voorgestelde jonger te zijn. Het is al met al niet ondenkbaar dat dit herontdekte portretje geschilderd is naar een nu niet meer bekend voorbeeld. Ook het in het Rijksmuseum bewaarde portret van Samuels broer François uit dezelfde reeks is naar een niet meer bekend voorbeeld vervaardigd.